Metoda Ballinga przyjęła swą nazwę od nazwiska jej wynalazcy, Hansa–Wernera Ballinga. Polega na dodaniu do wody morskiej dwóch podstawowych składników: chlorku wapnia (CaCI2) i wodorowęglanu sodu (NaHCO3), które zaopatrują wodę w wapń i gwarantują twardość węglanową.
Jon wapnia, łącząc się z jonem wodorowęglanu, powoduje wzrost zawartości wapnia w wodzie oraz odpowiednią twardość węglanową. Produktem ubocznym jest sód, który po połączeniu się z chlorkiem tworzy chlorek sodu (sól kuchenną), będący głównym składnikiem soli morskiej. Ponieważ przy ciągłym dodawaniu obydwu komponentów dochodzi do wzrostu zawartości chlorku sodu, a w związku z tym również do przesunięcia jonowego, konieczne jest dodanie trzeciego komponentu pozbawionego chlorku sodu – soli morskiej (tylko pierwiastki śladowe).

Sortowanie produktów:
według nazwy produktu: od A do Z od Z do A
według ceny produktu: od najtańszych od najdroższych